Malik 2551 folio 44 verso
- Folio (title)
- Malik 2551 folio 44 verso
- Genre
- Letter to a beloved (ma'shuq)
- Translation
- Main: O how unfortunate are my ears [not to receive a word from you] and o how hapless are my lips [not to have a chance to converse with you]. Indeed the rose of the rosegarden of beauty and the candle of the well-mannered assembly have fulfilled the rituals of fidelity through which to hear the heart-burning story and the sorrow-filled narrative from this destitute one, this aching and helpless one will turn the dusk of his [my] existence into gold (zar khāhad sākht) through his alchemy-effecting (kīmīyā-asar) gaze (nazar). No excess of this will he be able to withstand the test of disappointment (butayih hirmān). Verse: O [beloved], without the flame of whose visage my eyes have no light, even if my life was leaving I would not be able to abandon you. Another entreaty is that Verse: do not take as partner another to share in your troubles, if being pretentious is the price of fame and beauty, one scandal suffices. The pen cannot withstand what the tongue narrates of separation and the speech of the pen itself does not have the power to write down the [sorrows] of desolation. Suffice it to say in brief these two or three words. Otherwise, Verse: From sorrow I have, o fairy-faced one, an eye and heart filled with fire. O Allah, o Allah, increase the illumination of the shadow-casting sun of your face as the disheveled shadow of the sun with locks of curly hair advances the progress of the smoldering tongues of flames of my sighs as the Euphrates-like spilling Margin: A B J D H W Z I W H 7 Ǝ H 8 H T I K L M N ~ lr ၈ ༦ H W H S ‘ F S Hhr H lb W Q R Sh T ᕙ H Kih I Th Kh Dh K II W D Z Gh N [+] La
- Transcription
- متن: ای بی نصیب گوشم و ای بی نوا لبم ، یقین که گل گلشن نیکویی ، و آن شمع انجمن خوشخویی ، رعایت رسوم وفاداری نموده حکایت دلسوز و روایات غم اندوز این بیکس مستمند و این بیدل دردمند را شنوده خاک وجودش را از نظر کیمیا اثر زر خواهد ساخت و زیاده نرفت ازین در بوته حرمانش نخواهد گداخت بیت ای که بی شمع رخت در دیده من نور نیست، گر مثل جان می رود ترک توام مقدور نیست ، التماس دیگر آنکه بیت دیگری را در گرفتاری شریک ما مکن ، مدعا گر شهرت حسن است یک رسوا بس است ، چون قلم زبانرا یارای تقریر دوری و زبان قلم را قدرت تحریر مهجوری نبود بنابرین بهمین دو سه کلمه اختصار نموده و اگر نه بیت دارم ز غم ای پریوش، چشم و دلی پر آب آتش ، الهی الهی تا بندگی آفتاب سایه پرور رخسار چون آشفتگی سایه آفتاب طرار زلف تابدارش در تذاید و زبانه کش شعله آه آتش شراره ام چون دجله ریزی حواشی: ا ب ج د ه و ز I و ه ۷ Ǝ هـ ۸ ح ط ی ک ل م ن ~ لر ༦ ၈ ح و ه س ع ف ص ـححر ح لب و ق ر ش ت ᕙ ح که I ث خ ذ ک II و ض ظ غ ن [+] لا
- Item sets
- Folios
Part of Malik 2551 folio 44 verso